Posted by Engineer on June 11, 2015

كتبت : Stella Xydia

ترجمة : محمد عبد الوهاب

أحداث هذه الذكريات تمت في بورسعيد في ستينيات القرن الماضي

اليوم أصدقائي سأكتب عن رمضان" وذكرياتي - الذكريات والمعلومات حول هذا الاحتفال المهم للمصريين والعالم الإسلامي

 

كلمة "رمضان"  مشتق جذورها من كلمة "ألرماد" مما يعني شدة الاحتراق من الحرارة وهي واحدة من خمس أركان يقوم عليها  الإسلام. الإيمان بالله الواحد و النبي محمد  والصلاة والزكاة و الصيام والحج. هو الشهر التاسع من السنة الهجرية، و هو الشهر الذي أنزل فيه القرآن".

 

 المسلمون يمتنعون عن تناول أي طعام خلال النهار لمدة  شهر كامل من توقيت شروق الشمس حتى غروبها. أنهم لا يأكلون، لا يشربون، لا يدخنون ولا يمارسون الجنس خلال هذه الفترة وبالتالي فإنها فترة لتحقيق أهداف  كاملة  , البدني والعقلي "التطهير للنفس و البدن". ولكن هذا لا يكفي للمسلم المخلص حقا. انه سوف يمتنع أيضا عن الذنوب كبيرها وصغيرها مثل الكذب والغيرة والطمع والقذف.

 

 بعد غروب الشمس، والصلاة، يبدءون الجلوس على طاولة "الإفطار"والذي تتضمن "التمر" و الذي لا غنى عنه اقتداء بالنبي محمد.

حتى الفجر يمكن أكل أي شيء قلوبهم تتعطش لها مثل الحلويات والمشروبات (بدون كحول) واللحوم (باستثناء لحم الخنزير، الذي حرمه القرآن). هناك وجبة أخرى فقط قبل طلوع الشمس تسمى "سحور" التي تساعد المؤمنين على الصيام في اليوم التالي.

كامرأة يونانية من الذين عاشوا ما يقرب من عشرين عاما في هذه البلاد المباركة بلاد نهر النيل، ذكرياتي كثيرة. بدءا من الطفولة الجميلة.

 كل رمضان كان أبانا الذي ولد ونشأ في مصر من قبل أبوين لاجئين من آسيا والذي شرف  بالتعرف على العادات والتقاليد المصرية وكذلك جميع تقاليد المسلمين يجلس معنى ليفسر معنى كل عيد

 

 

وكان له عدد لا يحصى من ألأصدقاء والمعارف من المصريين من مستويات اجتماعية عالية لم ينسوه أبدا في تلك الأيام من شهر رمضان و كانوا يعربون عن   تقديرهم له

كانوا يعلمون انه "لدية مرض السكري " و لم يمر يوما دون أن نتلقى الصواني النحاسية الكبيرة من البقلاوة و الكنافة و القطايف 

وكان رجب وفاطمة الخادمين لدينا دائما فرحين في ذلك الشهر لأنه عندما يغادروا يأخذوا معهم إلى "الإفطار" هذه الحلويات و كانت رائحة الزبد البلدي تذهب بك إلى الجنون ما زلت أتذكرها تفوح من رائحة الكنافة الفريدة من نوعها و رائحة المكسرات المحمرة و التي يعدها الخباز 

 صينية الكنافة نصف مكسرات ونصف " قشطه "، وهو كريم ليس له مثيل في أي جزء من العالم  و تتكون ألقشطه من  حليب البقر الطازج قبل الغليان. تلك التي ترتفع على سطح اللبن و تقشط  ثلاث مرات و عندما تبرد تصبح  سميكة ,كما يتم استخدام الجبن الأبيض الحلو أيضا بدلا من ألقشطه و التي كان لها نكهة فريدة من نوعها وهي تستخدم حتى الوقت الحاضر.

 

يا لها من ذكريات خاصة في هذه الاحتفالات الرمضانية  ,العديد من الدعوات من أصدقاء وزملاء والدي وكان لا يمكن أن يرفض لهم دعوه.و كان يتم دعوة والداي إلى هذه الوجبات على الأقل مرتين في الأسبوع

 أتذكر مرة ذهبت إلى منزل السيد/ مصطفى علام شريك  وصديق والدي كانت تجربة لا تنسى  الجميع جلس على السجاد الأحمر، و أطباق الطعام المطبوخة بشكل ممتاز تصل واحدا تلو الآخر دون توقف و كأنة  موكب لا نهاية له  على طاولة طويلة منخفضة جلس 30 شخصا، مع  أطفالهم  . كانوا يتحدثون بصوت عال وبمرح و بمعنى الكلمة "غاصوا" في الأطباق المصرية التقليدية.و في نهاية جاءت الحلويات الفريدة من نوعها ... و التمور.

 

آه  مصر مع الذكريات, كنا محظوظين أننا  عشنا هذه اللحظات الفريدة من نوعها و التي لا تنسى

 

«Ραμαζάνι» και οι αναμνήσεις μου – Μνήμες και πληροφορίες γι αυτήν την σημαντική γιορτή των Αιγυπτίων αλλά και του μουσουλμανικού κόσμου.

 

Η λέξη “Ramadan” προέρχεται από την ρίζα “al-ramad” που σημαίνει καψαλίζω την ζέστη κι αποτελεί ένα από τα πέντε βασικά σημεία όπου στηρίζεται το Ισλάμ. Την Πίστη, την Προσευχή, την Ελεημοσύνη και το Ιερό προσκύνημα Χατζ. Είναι ο ένατος μήνας του ισλαμικού έτους, όπου σύμφωνα με τις παραδόσεις “παραδόθηκε το Κοράνι για να οδηγήσει τους ανθρώπους.”

 

Οι Μουσουλμάνοι απέχουν έναν ολόκληρο μήνα από τα πάντα κατά την διάρκεια της ημέρας, δηλαδή από την στιγμή που θα βγει ο ήλιος έως και την δύση του. Δεν τρώνε, δεν πίνουν, δεν καπνίζουν και δεν κάνουν σεξ για να πετύχουν την πλήρη σωματική και πνευματική τους “κάθαρση.” ‘Ομως αυτό δεν είναι αρκετό για τον πραγματικά πιστό μουσουλμάνο. Πρέπει επί πλέον να μην προβαίνει σε μικρά η μεγάλα αμαρτήματα όπως το ψέμα, την ζήλια, την πλεονεξία και την συκοφαντία.

 

Μετά την δύση, αφού προσευχηθούν, κάθονται στο τραπέζι για το “ιφτάρ,” το δείπνο, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τους απαραίτητους χουρμάδες ακολουθώντας το παράδειγμα του Προφήτη Μοχάμεντ. Μέχρι την Ανατολή μπορούν να φάνε ότι ποθεί η καρδιά τους, από γλυκά, ποτά (χωρίς αλκοόλ) και κρέας (εκτός από χοιρινό που απαγορεύεται από το Κοράνι). Υπάρχει ένα ακόμα γεύμα λίγο πριν την Ανατολή , το “σαχούρ” το οποίο βοηθά τους πιστούς για την νηστεία της επόμενης ημέρας.

 

Σαν Ελληνίδα που έζησα σχεδόν είκοσι χρόνια, σ’ αυτήν την ευλογημένη χώρα του Νείλου, οι αναμνήσεις μου είναι πολλές. Ξεκινώντας από τα όμορφα παιδικά χρόνια. Kάθε Ραμαζάνι είχαμε στο σπίτι την επεξήγηση αυτής της γιορτής από τον πατέρα ο οποίος είχε γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αίγυπτο από γονείς πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής, και ο οποίος τιμούσε τα ήθη και τα έθιμα καθώς και όλες τις παραδόσεις των μουσουλμάνων. Αμέτρητοι ήσαν οι Αιγύπτιοι, γνωστοί και φίλοι του από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, οι οποίοι τον εκτιμούσαν και ποτέ δεν τον ξεχνούσαν εκείνες τις ημέρες! Γνώριζαν πόσο “γλυκατζής” ήταν και δεν περνούσε ημέρα που να μην χτυπήσει η πόρτα και να καταφτάσουν τεράστια μπακιρένια ταψιά με baklawa (μπακλαβά) και kounafa (κανταίφι). Ο Ragab και η Fatma οι δυο μας υπηρέτες, ήσαν όλο χαρά εκείνο τον μήνα γιατί όταν έφευγαν έπαιρναν μαζί τους για το “iftar” τα ονειρεμένα αυτά γλυκά που και μόνο η μυρωδιά της zibda baladi (βούτυρο γάλακτος) σε τρέλαινε! Θυμάμαι ακόμα την μοναδική “Kounafa” σ’ αυτά τα μοναδικά ρηχά κοκκινωπά ταψιά από μπακίρι… Το μισό ταψί ήταν με φιστίκια και το άλλο μισό με “ishta” – κρέμα γάλακτος θα το λέγαμε εδώ – αλλά δεν έχει κατά την γνώμη μου καμιά σχέση. Είναι η πραγματική “αφρόκρεμα” αυτή που γίνεται από το βράσιμο γάλα αγελάδας. Τον καιρό εκείνο με τα αγνά προϊόντα, βράζαμε το γάλα ν’ ανέβει τρεις φορές κι όταν κρύωνε έκανε δυο δάχτυλα ishta/κρέμα…. Χρησιμοποιούσαν επίσης και ένα γλυκό άσπρο τυρί αντί για την ishta που ήταν κι αυτό μοναδικό σε γεύση και που χρησιμοποιείται πλέον σήμερα.

 

Τι μοναδικές αναμνήσεις από αυτή την γιορτή στην Αίγυπτο. Οι προσκλήσεις από τους φίλους και συνεργάτες του πατέρα πάμπολλες και δεν μπορούσαν να αρνηθούν. Δυο φορές την εβδομάδα τουλάχιστον ήσαν καλεσμένοι σε τέτοια γεύματα. Μια μοναδική φορά με πήραν μαζί τους στο σπίτι του Mustafa Allam, τον συνέταιρο και φίλο του πατέρα. Αξέχαστη εμπειρία! ‘Ημασταν καθισμένοι σε κόκκινα χαλιά ενώ τα φαγητά κατέφθαναν το ένα μετά το άλλο και ήσαν ατέλειωτα! Το χαμηλό μακρύ τραπέζι έπαιρνε 30 άτομα με όλα τα παιδιά στην μια άκρη. ‘Ολοι μιλούσαν δυνατά και χαρούμενα και κυριολεκτικά “βουτούσαν” πεινασμένοι στα δεκάδες πιάτα. – Στο τέλος τα γλυκά και οι μοναδικοί και απαραίτητοι χουρμάδες….

 

 

Αχ Αίγυπτο με τις αναμνήσεις και τις μοναδικές σου εμπειρίες!

 

محمد عبد الوهاب

 

يونيو 2015