Posted by Engineer on June 28, 2015

كتبت : Stella Xydia

ترجمة : محمد عبد الوهاب

أحداث هذه الذكريات تمت في بورسعيد في ستينيات القرن الماضي

السوق  أتذكر

كنا نعيش في منزل فريد من نوعه في مبنى سكني  كان يملكه السيد Garantzioti Platon    بأطلاله كاملة على حديقة  فريال / حديقة سبورتينج   Sporting Garden . أتذكره جيدا ، كما لو كان بالأمس،

 خمس غرف عالية السقف ضخمة مع أرضيات خشبية ومساحات أضافية أخرى و التي كان  العديد يحسدنا عليه حتى اليوم. أتذكر المطبخ المريح  مع "واجهه طويلة من الفيرفورجية" والطاولة من الرخام الأبيض و أتذكر طه بائع اللبن الذي يأتي ألينا صباح كل يوم ويترك لنا الحليب الطازج  المحلوب من أبقاره , كان اللبن دسم مع قشطه  ishta بارتفاع عدد 2 أصبع  كالكريمة كما أتذكر أيضا الشرفة الطويلة على دوران منزلنا والضولف  الخشبية على شرفات فناء المنزل و التي كانت دائما تترك ( مواربه) والستائر تغطيها  والمنزل كان دائما طراوة من الداخل وله رائحة فريدة من نوعها "رائحة الفليت" كان  رجب الخادم الذي كان يعمل لدينا  يضخه مرتين في اليوم وذلك لتجنب وجود أي حشرات تدخل المنزل .

 

 

 

في فصل الصيف وعندما كنت قد شارفت على الرابعة عشر، كثيرا ما كنت أذهب إلى السوق ( البازار)، حوالي خمس دقائق بالدراجة، لقضاء احتياجاتنا اليومية.

 

أتذكره جيدا كان عبارة عن طريق طويل جدا واسعة إلى حد ما، حوالي 500 متر يؤدى بنا في نهايته إلى ميدان واسع  و  إذا اتبعت نهاية الطريق يمينا  فسوف تصل  إلى الكنيسة اليونانية والمدرسة اليونانية.

 

 

 

رائحة السوق مطبوعة بقوه في ذاكرتي لا يمكن أن  تمحى , كل شيء كان طازج و تغلفه النضارة, الفواكه والخضروات دائما  ما تكون فريدة من نوعها. كانوا يعطوها كثيرا من الاهتمام، ألوانها الرائعة و حيويتها و نضارتها كانت  تسافر بي إلى عالم طفولتي الحالم

كنت اذهب بالدراجة و معي سلة في الخلف لإحضار الخضار والسمك , كان تجمع كل الصيادين معا في وسط السوق  , كان هناك ممر طويل على يمينك  حيث كانت بعض متاجرهم. وكان آخرون في الأكشاك مع  طاولات العرض الخاصة بهم و المصنوعة من  الصفيح على اليمين واليسار و كل شيء على  الطريق كانت طازج و الأسماك بمقاييس كبيره و عيونها كانت تلمع.

 

كان هؤلاء التجار الصيادين لديهم  كل شيء يمكن أن تطوق له نفسك حيث أن معظمهم يقومون بالصيد طوال الليل لجلب صيدهم الجديد  إلى السوق في الصباح .

.. سأبدأ بالأسماك المفضلة الكابوريا الزرقاء الكبيرة، و الروبيان الوردي مع الشوارب الطويلة و الحبار الفريدة من نوعها والتي لا يصلح وضعها في سلة المشتريات..

 

 

 

وخلال عودتي إلى المنزل مع ما اشتريته من الكابوريا الزرقاء الكبيرة كنت انظر دائما إلى الوراء و  كنت أراها تقفز فى السلة حيث انها  كانت مازالت حية  لدرجة أنني كنت خائفة أن أفقد نصفها في  الطريق و عند وصولي للمنزل  وضعتها  في وعاء ضخم بدون ماء حيث تم تسويتها على البخار المعد لها لبضع دقائق. حيث أصبحت جاهزة  بعد أن تغيير لونها إلى اللون الأحمر الرائع

 

 

أتذكر أيضا كيف كنا نطهى  الجمبري في قليل من الزيت وقليل من الملح وأخيرا زعتر و  ليمون. ونضعه في طبق كبير لدينا مع المايونيز  و نأكل بشراهة حيث أنني لم أتزوق طعم  أكثر نكهة منه في حياتي

 

 

كانت الفاكهة  دائما هي نقطة ضعفي , كنا نقطع البطيخ  و كانت البطيخة تحدث صوت عند شقها لنصفين و كنا نشاهد كلا من لون لحمها الأحمر و كذا اللب الأسود و كانت لها طعم  رائع  وإحساس بالقرمشه  في منتصف قطعة البطيخ  مع رائحة فريدة من نوعها.

 

 

 

ماذا يمكن أن نقول عن الشمام والفراولة والتين و التفاح و العنب و البلح  ؟ ماذا عن كل تلك الخضروات والأعشاب؟  الطماطم  و الخيار و البطاطا والبطاطس والكوسة و البقدونس

كان السوق لدينا مثل أسواق مصر الأخرى دائما متكاملة سواء في الصيف أو في  الشتاء و عامره بالمنتجات الجديدة و  الرخيصة جدا و كان اليونانيين من أفضل الزبائن

 

Η αγορά-The souk

Μέναμε τότε σ’ ένα μοναδικό σπίτι στην πολυκατοικία του Πλάτωνα Γαραντζιώτη που έβλεπε στον κήπο Ferial/Sporting. Θυμάμαι σαν χθες τα πέντε τεράστια ψηλοτάβανα δωμάτια με το ξύλινο παρκέ και τους υπόλοιπους βοηθητικούς χώρους που θα ζήλευαν ακόμα και τα σημερινά σπίτια. Θυμάμαι την άνετη κουζίνα με το μεγάλο μακρόστενο φερφορζέ άσπρο μαρμάρινο τραπέζι που έβλεπε στην σκάλα υπηρεσίας απ’ όπου ερχόταν ο Taha ο γαλατάς κάθε πρωί και μας άφηνε το φρέσκο παχύ γάλα από τις αγελάδες του με τα δυο δάχτυλα ishta(καϊμάκι), αλλά θυμάμαι και το μπαλκόνι που κάλυπτε όλα τα δωμάτια γύρω-γύρω… Τα ξύλινα παντζούρια στις μπαλκονόπορτες με τις γρίλιες που ήσαν πάντοτε μισόκλειστες με τα μανταλάκια τους για να υπάρχει δροσιά στο σπίτι αλλά και την μοναδική μυρωδιά του flit που ο Ragab ο υπηρέτης μας τρόμπαρε δυο φορές την ημέρα για να μην υπάρχει το παραμικρό έντομο.

Τα καλοκαίρια, μετά τα δεκατέσσερά μου χρόνια, πήγαινα συχνά στην αγορά του Port-Said, όπου ζούσαμε, πέντε λεπτά όλα κι όλα με το ποδήλατο, για τις καθημερινές ανάγκες μας.

Ενας πολύ μακρύς κι αρκετά φαρδύς δρόμος περίπου 500 μέτρων που ξετρύπωνε σε μια πλατειούλα. Εάν ακολουθούσες τον δρόμο δεξιά, οδηγούσε στην Ελληνική εκκλησία και σχολείο.

Oi μυρωδιές έχουν αποτυπωθεί ανεξίτηλα στην μνήμη μου! Τα πάντα ανέδυαν αρώματα φρεσκάδας και δροσιάς. Φρούτα και λαχανικά που τότε μπορεί να μην τους δίναμε και τόση σημασία αλλά που σήμερα τα χρώματα, η ζωντάνια και οι μυρωδιές τους με ταξιδεύουν σε κόσμο ονείρου!

Πήγαινα λοιπόν με το ποδήλατο κι ένα καλαθάκι στο πίσω μέρος για χορταρικά και ψάρια. Οι ψαράδες ήσαν όλοι μαζεμένοι περίπου στην μέση της αγοράς/souk όπου υπήρχε μια εσοχή, κι όπου ορισμένοι είχαν τα μαγαζιά τους. Οι άλλοι είχαν τσίγκινους πάγκους δεξιά κι αριστερά του δρόμου με την πραμάτεια τους, τα πάντα φρεσκότατα, τα λέπια σκληρά και τα μάτια να γυαλίζουν!

Και τι δεν είχαν αυτοί οι ψαράδες-έμποροι διότι οι περισσότεροι τα ψάρευαν οι ίδιοι… Να ξεκινήσω από τα αγαπημένα μου μπλε μεγάλα σαν πιάτα καβούρια; τις ροζ σπαρταριστές γαρίδες με τα μουστάκια; τα καλαμαράκια, τις σουπιές η τους μοναδικούς ροφούς που δεν χωρούσαν στο καλάθι μου ούτε και στην μεγάλη μας πιατέλα με την μαγιονέζα που τρώγαμε λαίμαργα… Τι σούπα ήταν αυτή; Τι νοστιμιά;

Οταν αγόραζα καβούρια χαρχάλευαν τόσο πολύ που φοβόμουν μην και χάσω τα μισά στον δρόμο! ‘Ετσι ολοζώντανα όπως ήσαν τα βάζαμε σε μια τεράστια κατσαρόλα χωρίς νερό, και τα ψήναμε στον ατμό. Στις γαρίδες θυμάμαι προσθέταμε λίγο λάδι, λίγο αλάτι και στο τέλος ρίγανη και λεμόνι. Ε δεν θυμάμαι μεγαλύτερη νοστιμιά!

Τα φρούτα ήσαν πάντα η αδυναμία μου. Κόβαμε το καρπούζι/batih κι έκανε ένα χρααατς ανοίγοντας στα δυο με το κατακόκκινο χρώμα της σάρκας του και τα κατάμαυρα σπόρια! ‘ Ολα ήσαν γλυκά και τραγανά με μοναδική ουσία. Για ποια φρούτα απ’ όλα να σας μιλήσω με το μοναδικό άρωμα; Shamam/πεπόνια, Farawla/φράουλες, Teen/σύκα, Tofaah/μήλα, Enab/σταφύλια, balah/χουρμάδες; Για ποια ζαρζαβατικά και χορταρικά; Για τις Tamatem/ντομάτες, Khiar/αγγούρια, Batata/πατάτες, Kossa/κολοκυθάκια, baadounes/μαϊντανός; ‘Ολα αγαπημένα κι αξέχαστα.

Η αγορά μας όπως και οι υπόλοιπες αγορές της Αιγύπτου ήταν πάντα γεμάτη από κόσμο χειμώνα καλοκαίρι με τα φρέσκα και πάμφθηνα προϊόντα της και οι ‘Ελληνες ήσαν από τους καλύτερους πελάτες της.

محمد عبد الوهاب

 

يونيو 2015